INTERVIEW MET ANS BORST

Ans begint met: De Zilk is echt mijn thuis. Zij is geboren in Lisse. Na haar trouwen met Kees Borst woonde zij 3 jaar in Noordwijk boven de groentewinkel waar ze ook werkte. Toen er een huisje in Noordwijkerhout vrij kwam zijn ze daar naar toe gegaan. Dat heeft echter maar een half jaar geduurd. Mevr. Pennings die in Druivenstein in De Zilk woonde wilde heel graag met ze ruilen. Kees vooral wilde heel graag terug naar De Zilk.

De verhuizing gebeurde in 1 dag. Het opknappen van het huis werd gedaan door de handige broers van Ans en Kees hielp heerlijk mee. Ans en Kees kregen twee kinderen, Judith en Perry. Judith en haar 3 kleinkinderen wonen in Amerika, waar Ans heel graag heen gaat en Perry woont in Zaandam. Al heel snel nadat zij in De Zilk kwamen wonen werd Ans bestuurslid van de Peuterspeelzaal, hielp ze bij het klaaroveren, werd schoonmaakhulp in de voetbalkantine, en ging later kantinediensten draaien. Dat heeft ze tot vorig jaar gedaan.

Zij werd verslaggeefster bij het Noordwijkerhouts weekblad en haar eerst opdracht was de “Sail” verslaan. Tijdens de schooltijd van de kinderen gaf zij tupperware- en kledingparty’s, ging werken voor Piet Bakker, eerst in de avonduren en later ook thuis.

Toen de jongste 12 jaar was zocht ze een vaste baan. Dat werd De schakel in Lisse, een kantoorbaan. Maar kantoorwerk was het niet voor Ans.

Na 2 jaar solliciteerde ze bij tearoom Freriks in Lisse en dat was een job die haar op ‘t lijf geschreven stond. Toen na 15 jaar de zaak werd overgenomen door van Maanen en zij overal te werk gesteld zou worden is ze daarmee gestopt. Iets heel anders kwam op haar pad namelijk het beheer van de kantine van het Haarlem College in Schalkwijk.

Haar ervaring, werken met jonge mensen vond ze een grote uitdaging en ze heeft dit met veel plezier 5 jaar gedaan. Op haar 63e is ze gestopt met werken en ging ze vrijwilligerswerk voor de ouderen (KBO) doen; helpen bij bingo- en filmmiddagen.

Hier is ze nu al 10 jaar bij betrokken en ze vervult inmiddels de functie van secretaris van de SDZ. Fietsmaatje zijn vindt ze ook heel leuk. Het is gewoon heerlijk om buiten te zijn en je gast ergens te brengen waar ze anders niet meer komen. Werken op Keukenhof doet ze met veel plezier en ieder jaar in januari beslist ze of ze het weer gaat doen.

Ans eindigt met te zeggen: “Ik kan nog alles en voel me een gezegend mens. En als anderen denken doe eens een beetje minder, rustig aan zeg ik”.

“LAAT MIJ MIJN EIGEN GANG MAAR GAAN”.